SŁOWNICZEK ŻEGLARSKI

Patenty Żeglarskie

Kliknij i dowiedz się więcej na temat patentów żeglarskich w Polsce.

Jachty żaglowe

Na Mazurach do kierowania jachtem żaglowym bez ograniczenia pod względem powierzchni żagla upoważniona jest osoba legitymująca się stopniem żeglarza jachtowego. Jacht żaglowy może być wyposażony w dowolnej mocy silnik pomocniczy (za pomocniczy napęd mechaniczny jachtu żaglowego uważa się dowolnej mocy silnik spalinowy, elektryczny, hydrauliczny itp.). Osoby legitymujące się wyższymi stopniami żeglarskimi posiadają ponadto uprawnienia do żeglugi po wodach morskich.

Jachty motorowe

Aby kierować jachtem motorowym z silnikiem o mocy przekraczającej 5kW (6,67 KM) należy posiadać odpowiednie kwalifikacje potwierdzone odpowiednim patentem
sternika motorowodnego lub starszego sternika motorowodnego. Do holowania narciarzy, spadochronów lub innych obiektów (np. banan) wymagana jest dodatkowo
odpowiednia licencja (na holowanie narciarza wodnego, na holowanie statków powietrznych).

Manewry

Jachty cumują przy KEI

Cumowanie - unieruchomienie jednostki pływającej (statku wodnego) przy nabrzeżu, kei, pomoście, burcie innej jednostki, boi, pławie, dalbie, beczce cumowniczej itp. Termin cumowanie odnosi się także do unieruchamiania przy odpowiednich platformach i wieżach statków powietrznych lżejszych od powietrza (balony, sterowce), oraz do statków kosmicznych łączących się z sobą w przestrzeni kosmicznej.
Statki wodne cumuje się za pomocą lin cumowniczych podawanych z pokładu cumującej jednostki. W zależności od sposobu użycia tych lin, nazywa się je cumami, szpringami lub brestami. Liny cumownicze wyprowadza się z jednostki zasadniczo tylko z okolic jej dziobu i rufy. Cumy biegną skośnie od dziobu jednostki w przód i od rufy w tył, szpringi zaś odwrotnie, kontrując cumy. Bresty są prowadzone prostopadle do nabrzeża.

Rysunek mocowania lin cumowniczych

(1) - cuma dziobowa; (2) - brest dziobowy; (3) - szpring dziobowy; (4) - szpring rufowy;
(5) - brest rufowy; (6) - cuma rufowa

Cumowanie ma na celu nie tylko bieżące unieruchomienie jednostki, ale także zabezpieczenie jej przed zerwaniem w razie pogorszenia pogody, a sposób cumowania powinien uwzględniać także warunki lokalne - przede wszystkim wahania poziomu wody. W przypadku korzystania przez więcej niż jedną jednostkę z tych samych urządzeń cumowniczych na nabrzeżu, liny cumownicze powinno się tak zakładać, aby było możliwe zdejmowanie ich w dowolnej kolejności. Np. w przypadku liny z uchem robi się to w ten sposób, że drugą linę przewleka się od spodu przez ucho tej będącej już na polerze i następnie zakłada na poler powyżej pierwszej liny.

W przypadku występowania nurtu wody, lub wiatru o istotnej sile, manewru cumowania należy dokonywać pod prąd i pod wiatr.

Cumowanie wykonuje się po dojściu jednostki do nabrzeża (lub innego obiektu) i wyhamowaniu jej. Przy większych jednostkach dojście to jest realizowane za pomocą holowników portowych. Sama czynność cumowania polega na podaniu lin cumowniczych na ląd, dociągnięciu nimi jednostki do nabrzeża aż oprze się o odbijacze, a następnie obłożeniu tych lin na polerach.

W przypadku większych odległości od brzegu, aby linę cumowniczą podać z jednostki na brzeg, przerzuca się najpierw rzutkę, na końcu której dowiązana jest lina cumownicza, lub też mocniejsza linka (messanger), a do niej dopiero lina właściwa.

Patent żeglarski - żeglarz jachtowy

wg. wikipedia.org

Wymagania

-ukończenie 12 roku życia
-ukończenie szkolenia żeglarskiego,
-zdanie egzaminu na stopień żeglarza jachtowego.

Uprawnienia

-prowadzenie jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym po wodach śródlądowych
-prowadzenie jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym o długości całkowitej do 8,5 m po wodach morskich w strefie 2 Mm od brzegu w porze dziennej.


Terminy Imprez 2010 O Szkole Kurs Żeglarski Sulejów Przygoda Żeglarska Sulejów Kursy Żeglarskie Mazury Rejsy Żeglarskie Mazury Rejsy Morskie Czarter Jachtu LAST MINUTE Kontakt/ZAPISY Księga Gości Gdzie na Mazury Żeglarska Galeria Zdjęć Filmy Żeglarskie Patenty Żeglarskie Węzły Żeglarskie Skala Beauforta Opowiadania/Wspomnienia Szanty Alkohol na Jachcie Choroba Morska Ubezpieczenie Słowniczek Żeglarski Przyjaciele Współpraca Aktywny Wypoczynek NARTY Zagraj w Pacmana	SŁOWNICZEK ŻEGLARSKI Patenty Żeglarskie Kliknij i dowiedz się więcej na temat patentów żeglarskich w Polsce. Jachty żaglowe Na Mazurach do kierowania jachtem żaglowym bez ograniczenia pod względem powierzchni żagla upoważniona jest osoba legitymująca się stopniem żeglarza jachtowego. Jacht żaglowy może być wyposażony w dowolnej mocy silnik pomocniczy (za pomocniczy napęd mechaniczny jachtu żaglowego uważa się dowolnej mocy silnik spalinowy, elektryczny, hydrauliczny itp.). Osoby legitymujące się wyższymi stopniami żeglarskimi posiadają ponadto uprawnienia do żeglugi po wodach morskich. Jachty motorowe Aby kierować jachtem motorowym z silnikiem o mocy przekraczającej 5kW (6,67 KM) należy posiadać odpowiednie kwalifikacje potwierdzone odpowiednim patentem sternika motorowodnego lub starszego sternika motorowodnego. Do holowania narciarzy, spadochronów lub innych obiektów (np. banan) wymagana jest dodatkowo odpowiednia licencja (na holowanie narciarza wodnego, na holowanie statków powietrznych). Manewry Jachty cumują przy KEI Cumowanie - unieruchomienie jednostki pływającej (statku wodnego) przy nabrzeżu, kei, pomoście, burcie innej jednostki, boi, pławie, dalbie, beczce cumowniczej itp. Termin cumowanie odnosi się także do unieruchamiania przy odpowiednich platformach i wieżach statków powietrznych lżejszych od powietrza (balony, sterowce), oraz do statków kosmicznych łączących się z sobą w przestrzeni kosmicznej. Statki wodne cumuje się za pomocą lin cumowniczych podawanych z pokładu cumującej jednostki. W zależności od sposobu użycia tych lin, nazywa się je cumami, szpringami lub brestami. Liny cumownicze wyprowadza się z jednostki zasadniczo tylko z okolic jej dziobu i rufy. Cumy biegną skośnie od dziobu jednostki w przód i od rufy w tył, szpringi zaś odwrotnie, kontrując cumy. Bresty są prowadzone prostopadle do nabrzeża. Rysunek mocowania lin cumowniczych (1) - cuma dziobowa; (2) - brest dziobowy; (3) - szpring dziobowy; (4) - szpring rufowy; (5) - brest rufowy; (6) - cuma rufowa Cumowanie ma na celu nie tylko bieżące unieruchomienie jednostki, ale także zabezpieczenie jej przed zerwaniem w razie pogorszenia pogody, a sposób cumowania powinien uwzględniać także warunki lokalne - przede wszystkim wahania poziomu wody. W przypadku korzystania przez więcej niż jedną jednostkę z tych samych urządzeń cumowniczych na nabrzeżu, liny cumownicze powinno się tak zakładać, aby było możliwe zdejmowanie ich w dowolnej kolejności. Np. w przypadku liny z uchem robi się to w ten sposób, że drugą linę przewleka się od spodu przez ucho tej będącej już na polerze i następnie zakłada na poler powyżej pierwszej liny. W przypadku występowania nurtu wody, lub wiatru o istotnej sile, manewru cumowania należy dokonywać pod prąd i pod wiatr. Cumowanie wykonuje się po dojściu jednostki do nabrzeża (lub innego obiektu) i wyhamowaniu jej. Przy większych jednostkach dojście to jest realizowane za pomocą holowników portowych. Sama czynność cumowania polega na podaniu lin cumowniczych na ląd, dociągnięciu nimi jednostki do nabrzeża aż oprze się o odbijacze, a następnie obłożeniu tych lin na polerach. W przypadku większych odległości od brzegu, aby linę cumowniczą podać z jednostki na brzeg, przerzuca się najpierw rzutkę, na końcu której dowiązana jest lina cumownicza, lub też mocniejsza linka (messanger), a do niej dopiero lina właściwa. Patent żeglarski - żeglarz jachtowy wg. wikipedia.org Wymagania -ukończenie 12 roku życia -ukończenie szkolenia żeglarskiego, -zdanie egzaminu na stopień żeglarza jachtowego. Uprawnienia -prowadzenie jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym po wodach śródlądowych -prowadzenie jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym o długości całkowitej do 8,5 m po wodach morskich w strefie 2 Mm od brzegu w porze dziennej.
© 2008 webmaster